Vier decennia in twintig lijven

Rosas: vijf generaties op het podium

De meeste dansvoorstellingen vragen de toeschouwer om gewoon onderuit te zakken, te kijken en rustig te genieten. Zo niet Rosas danst Rosas. Dit is een voorstelling die je ondergaat. Een uur lang herhaling, uitputting en minimalisme, gedanst tot op de rand van de vermoeidheid. In een uitzonderlijke bezetting van twintig dansers uit vijf generaties dansers kan je het stuk nu zien in Parijs en in Brugge.

Op 6 mei 1983 ging Rosas danst Rosas in première in het kleine Théâtre de la Balsamine in Brussel, tijdens het Kaaitheaterfestival. Anne Teresa De Keersmaeker is dan nog maar net in de twintig. Het stuk, gebouwd uit alledaagse bewegingen zoals zitten, liggen, rennen en draaien, wordt gelezen als een feministisch statement en groeit uit tot een ijkpunt van de postmoderne dans. Sindsdien is het bijna vijfhonderd keer gedanst, door zowat dertig Rosas-dansers verspreid over vijf generaties.

Heden en verleden ontmoeten elkaar

Voor de heropening van de vernieuwde thuisbasis van Rosas, P.A.R.T.S. en Ictus in Vorst, begin dit jaar, bedacht De Keersmaeker een uitzonderlijke versie: MULTICAST Rosas danst Rosas. Twintig dansers tussen de 20 en 67 jaar delen er de scène, van de vier vrouwen die het stuk in 1983 creëerden – De Keersmaeker zelf, Adriana Borriello, Michèle Anne De Mey en Fumiyo Ikeda – tot dansers die nog moesten geboren worden toen het werk ontstond. De jongste danseressen zitten in de nieuwste herneming, de anderen komen uit de vier eerdere casts die het stuk sinds 1983 brachten.

Van vier naar twintig vraagt natuurlijk een andere aanpak. Voor MULTICAST werd de originele partituur herschikt. Bewegingszinnen die in 1983 na elkaar kwamen, worden nu tegelijk gedanst door verschillende subgroepjes. Terwijl de ene groep  frase A herhaalt, doet een andere groep frase B, tot iedereen samen naar C overschakelt. Op die manier wordt opeenvolging zo samengaan. Je krijgt nog steeds gewoon dezelfde bewegingen, nu gedragen door lichamen van verschillende leeftijden, naast elkaar op dezelfde vloer. Daardoor ontmoeten bovendien heden en verleden elkaar. Waar de jongste danseressen het stuk met scherpe, snelle uithalen brengen – het ontstond tenslotte in het spoor van de punk – zet een deel van de oudere garde een getrainde bezonnenheid neer die evenveel gewicht in de schaal legt.

MULTICAST Rosas danst Rosas geeft je de kans om die voorstelling van weleer te herbeleven, zowel met de dansers van toen als met een strakke, nieuwe generatie.

Meer info en tickets: Chaillot Parijs en Concertgebouw Brugge

Beeld Multicast Rosas danst Rosas © Anne Van Aerschot

Meer artikels